Atalay Demirci Şiirleri

Yorum Sayısı 0

12.03.2013 Sal, 10:00

Atalay Demirci Şiirleri

Gönlümüze taht kuran Atalay Demirci'den Şiirler

Biz İnsanoğluyuz

Ne istediğimizi bilmeyiz çoğu zaman

Babanın, tabutunu taşırken anlarız kıymetini

Sevgiliyi elden gidene kadar sevemeyiz

Mutluluk dibimizdedir kör olur göremeyiz.

Biz insanoğluyuz!

 

Rüyaya dost’dan daha fazla inanırız

Bardak kırar gibi kalp kırar

Doğruluk gün gibi ortadayken

Yalanı arar bulmak için kıvranırız

Biz insanoğluyuz!

 

Gerçekten seveni nerdeyse döveriz

Eğer kaçarsa nefret eden mutlaka yetişiriz

Derdi varsa birinin, en uzağına gider

İyi gününde, ondandaha fazla güleriz

Biz insanoğluyuz!

 

Anayı ölümüne yakın hatırlarız

Paraya her şeyden daha fazla aşığız

Ümitlerimiz daha yeşermeden koparır

Sevgimizi gösteremez herkesten sakınırız

Biz insanoğluyuz!

 

Kötünün niyetini, iyinin şevkatini

Ecel kapısı çalana kadar anlamayız

Yardımı her şeyden çok bekler

Küfrü ağızdan asla atmayız

Biz insanoğluyuz!

 

Rahatlığın en yücesi hep hayalimiz

Darlıktan ders almak en zor işimiz

Burnumuz kanasa isyan eder

Kuru ekmek, zeytine şükretmeyiz

ÇÜNKÜ BİZ

İNSANOĞLUYUZ! ..

 

 

Emirden

Bakarsın bir güzele gönülden

Göz yaşı akıtırsın hayaline içten

Seversin ta damardan, derinden

Ve kader onu sana getirir

Sanki emirden

Uğruna ölürsen öldürürsün

Vurur, kırarsın

Şehri yakarsın belki

Hayatını silersin defterinden

Ve kader onu götürür

Sanki emirden

Yine anlamaz akıllanmazsın

Peşine düşersin duygularının ölümüne

Dostlar kırarsın

Ve mutlaka yalnız kalırsın

Bu kez kader seni ona götürür

Sanki emirden

Sonra sevemez olursun kimseyi

Hayaliyle yatarsın gecel

Ellerin boş yüreğin ağzına kadar yar doludur

Bu kezde kader ölüm der

Yine emirden

 

 

Ya da

Ya ağlamasın hiç kimse

Ya da gülmesin şu her zaman gülenler

 

Ya kimsede olmasın para denen illet

Ya da paylaşmasını öğrensin paralı millet.

 

Ya kimse söylemesin sevdiğini

Ya da yapsınlar sevginin şu asıl tarifini.

 

ya şu bayramlar hiç yaşanmasın

Ya da bayramlarda et yemeyen kalmasın

 

 

Ankara

Seksenli yılların sonu

Doksanlı yılların başıydı

Seninle ilk karşılaşmamız

Korkmuştum senden Ankara

Çok büyük gelmiştin bana

Erkeklere bebe

kızlara gız

ve sana

Angara demeyi ben sende öğrendim.

 

Ve sonra birçok şeyi

Simidi mesela

En güzeli sendeymiş meğer

Meğer ben kışları boşuna sızlanmışım

Senin yanında kış

İlkbahara denkmiş Amasya da

Ayaz adını sanki senden almış gibi

Gururludur sabahları

Sen Ankara

Acımasız tarafımsın benim

Sokaklarında ıslıkdan başka bir şey çalmadığım

her sokak arasında içime ağladığım

Başkent denilen

Ama aslında başımın üstünde tepinen

Hala anlayamadığım

Büyük bir mahallesin.

 

Sende yaşanan her mevsim hakkını verir insana

Kışın bezdirir yazın terletir

Öyle ılıman falan olmak yok yani

Ya buz ya buhar yakışır sana

Adına çok şiir yazılan İstanbul a inat

Sakinsin çoğu zaman

Hiç düşündün mü Ankara

Senide fetheden biri olsaydı diye.

 

Ne garip isimleri vardır yavrularının

Mesela Şentepe

Halbuki hiç de gülmez oradakiler

Uzun, uzun binalardan oluşur adına inat

Demetevler

50 yıllıktır en az Yenimahalle

Hep sende yaşadım en fırtınalı aşklarımı

O kadar anlamlıydı ki

Hiç terk etmedim yalnızlığı

 

 

İlk girişte sana

Ne gülmüştük arkadaşlarla

Satılık yazıyordu kocaman kayalarda

Nerden bilirdim

O kayalar villa olacak yıllar sonra

Neden telaşlısın diye bu kadar

Çok düşünmüşümdür

Sonra anladım ki sen sakinsin Ankara

Asıl telaş seninle yaşamaya çalışan insanlarda

Evet

Öyle zordur ki seninle yaşamak

 

İlk gezdiğimde vücudunu otobüsle

Anladım ki bu yük sana ağır Ankara.

 

Hani her şehre bir renk vermek gerekse

Sana illaki gri düşerdi

Çünkü o zamanlar gök tıpkı yolların gibiydi

Yani anla işte be Ankara

Bir zamanlar diyorum havan çok kirliydi

Haber olurdun her sabah televizyonlara hatırlasana

Küçüktüm ben o zamanlar

 

Hani şu meşhur marş da olmasa

Hiç bir şey bilmiyordum hakkında

Ankara nın taşına bak gözlerimin yaşına bak

Senin taşın hala meşhur da

Gözlerde yaş kalmadı ağlayacak…

 

 

ARTIK

Gittin gideli tadı kalmadı ne günün ne gecenin

Sabahları sesinle uyanma heyecanı yok artık

Bir anlamı vardır elbet bu kadar öfkenin

Ama bilesin bu ruh, bu bedene ağır artık.

 

Bedelini ödüyorum sanki büyük sevgimin

Sana koşar adım gelmeler kalmadı artık

Sen ki en büyük telaşıydın şu yüreğimin

Şimdilerde namusluca acını yaşıyorum artık.

 

Sen benden vazgeçeli kalmadı bir anlamı şiirlerin

Mısralarda sana dokunma tutkusu yok artık

Sanki hiç gözyaşı kalmadı hep ağlayan kalemimin

Sana şiir yazmanın eski anlamı yok artık.

 

 

BİR ARADA

Tüm gitmeler sana dönme olduğu için bu kadar anlamlı

Ve yollar hayalinle taçlanırsa kısalır bir anda

Gökyüzü anılarla kaplanınca yok olur bulutların suları

Ve yağmur çehrene yağarsa dağılır dertler bir anda.

Hasret sen olduğun için hasret gibi dolaşır damarlarımı

Ve aşkın vurunca kapımı zaman durur bir anda

Tüm şarkılar seni anlatmada çok usta ve çok kararlı

Ve mısra m senden doğarsa anlam kazanır şiirlerim bir anda.

 

 

Önceki Haber
Sonraki Haber

Yazı Hakkında!

Benzer Yazılar